Pielęgnacja bylin

Byliny są to wieloletnie rośliny zielne, czyli rośliny wytwarzające nie zdrewniałe lub tylko częściowo zdrewniałe pędy. Ich część nadziemna zamiera pod koniec okresu wegetacyjnego.

Na wiosnę, z zimującej w gruncie części podziemnej, wyrasta nowa, młoda roślina.

Istnieją również byliny zimozielone, np. Bergenia sercowata (Bergenia cordifolia). Jest to grupa roślin bardzo zróżnicowana, pod względem wymagań siedliskowych oraz walorów estetycznych, mająca szerokie zastosowanie w ogrodnictwie.

W przypadku typowych roślin o liściach sezonowych, których część nadziemna zamiera na zimę, wskazane jest usuwanie zaschniętej części rośliny, w celu ułatwienia wzrostu nowym, tegorocznym pędom. Zaschnięte części naziemne bylin bywają atrakcyjnym akcentem dekoracyjnym w ogrodzie (trawy ozdobne, zaschnięte kwiatostany np. tawułki – Astilbe).
Poza tym, spełniają funkcję ochronną, zabezpieczając część podziemną przed mrozem. Obcina je się zatem dopiero na wiosnę.

Cięcie
Należy regularnie usuwać przekwitnięte kwiatostany. Rośliny tracą dużo energii na zawiązywanie nasion, poza tym zaschnięte kwiatostany obniżają walory dekoracyjne roślin.
Zabieg ten przedłuża kwitnienie oraz, w niektórych przypadkach, stymuluje powtórne zakwitnięcie rośliny w czasie danego sezonu wegetacyjnego. Usuwane powinny też być również uschnięte liście i uszkodzone mechanicznie pędy.

Odmładzanie
Niektóre byliny wymagają odmładzania. Polega to na wykopaniu, usunięciu części słabych, starych i chorych, a następnie posadzenie młodych przyrostów w docelowym miejscu.

Inne byliny, mają tendencje do łysienia od środka kępy. Należy wówczas obumarła część usunąć przekopując glebę, a następnie zdrową i młodą część brzegu kępy posadzić w miejsce obumarłych roślin. Zabiegi takie najlepiej przeprowadzać wczesną wiosną lub jesienią.
Możliwe jest ich wykonanie również w innych terminach, pod warunkiem dostatecznej wilgotności podłoża. Zalecenie to dotyczy również przesadzania roślin.

Odchwaszczanie
Ważnym zabiegiem pielęgnacyjnym jest regularne odchwaszczanie rabat bylinowych,

w szczególności w początkowej fazie wzrostu roślin, zanim się rozrosną i osiągną docelowe wymiary. Często roślinność niepożądana w szybkim tempie potrafi zdominować rośliny ozdobne, co powoduje ich znaczne osłabianie i w końcu „wypadnięcie”. Im planowane rośliny są starsze, większe, a nasadzenia stają się zwarte, tym potrzeba odchwaszczania jest mniejsza, ze względu na brak dostępu światła, które jest niezbędne do rozwoju większości chwastów.

Ściółkowanie roślin

Ściółkowanie jest to zabieg polegający na pokrywaniu powierzchni nasadzeń kilkucentymetrową warstwą odpowiedniego materiału, którego głównym celem jest przeciwdziałanie nadmiernemu parowaniu, wahaniom temperatury i stworzenie warstwy izolacyjnej, chroniącej rośliny przed mrozem. Warstwa ściółki sprzyja zachowaniu odpowiedniej struktury gleby oraz chroni ją przed erozją. Ściółkowanie zabezpiecza dodatkowo przed zachwaszczeniem gleby. Najczęściej stosowane materiały ściółkowe to rozdrobniona kora, trociny, suche liście, wióry drzewne, trociny, kompost, słoma, skoszona trawa, wełna drzewna, siano, żwir. Igliwie sosnowe ma odczyn kwaśny i można go użyć jako ściółki dla roślin kwasolubnych np. różaneczników, azalii czy przy ściółkowaniu wrzosowiska. Najlepszym terminem ściółkowania jest wczesna wiosna, ale gdy gleba jest całkowicie już rozmarznięta. Czynności zacząć należy od spulchnienia gleby i usunięcia chwastów. Następnie materiał ściółkowy układać należy między roślinami kilkucentymetrową,

ale niezbyt grubą, równomierną warstwą. Zastosowanie ściółki z kory ozdobnej, czy żwiru ma również duży wpływ na estetykę rabat.

Nawadnianie
Istotne jest dostarczanie roślinom odpowiedniej ilości wody, zwłaszcza w upalne dni.
Potrzeby wodne bylin są zróżnicowane, dlatego zostały one ugrupowanie ich w sposób uwzględniający te potrzeby. Optymalnym rozwiązaniem jest instalacja automatycznego systemu nawadniającego. Linie kroplujące dostarczają niezbędnej roślinom wody w okolice strefy korzeniowej, nie mocząc przy tym rośliny, co zapobiega jednocześnie rozwojowi chorób grzybowych. Aby ograniczyć straty wody związane z parowaniem oraz ograniczyć rozrost chwastów, glebę wokół roślin korzystnie jest wyściółkować.

Nawożenie

Rabaty bylinowe powinno się systematycznie nawozić. Można stosować nawozy organiczne lub wieloskładnikowe nawozy mineralne. Obecnie dostępna jest na rynku szeroka gama nawozów, od tych uniwersalnych po mieszanki przeznaczone dla poszczególnych gatunków roślin. Dawki i terminy, w zależności od wybranego nawozu stosujemy według zaleceń producenta.

Ochrona przed chorobami i szkodnikami

Niezbędna jest obserwacja stanu zdrowotnego roślin. W przypadku stwierdzenia żerowania szkodników lub występowania innych patogenów wskazane jest stosowanie interwencyjnych zabiegów chemicznych.  Najczęściej są to mszyce, mączniak i rdza.