REFLEKSOTERAPIA - regeneracja umysłu poprzez dotyk

Człowiek odbiera bodźce płynące ze środowiska wszystkimi zmysłami. Na podstawie badań uporządkowano je według znaczenia bodźców, zarówno pod względem behawioralnym, 
jak i poznawczym. Stwierdzono, że najważniejsze dla przeciętnego człowieka jest postrzeganie wizualne, a dalej wykorzystywany jest słuch, zapach, smak i dotyk. 

Człowiek jest genetycznie przystosowany do aktywnego postrzegania otoczenia w pozycji stojącej lub w trakcie wolnego ruchu. Warto zauważyć też, że informacje z zewnątrz są niczym impulsy zamieniane w umyśle w pusty przekaz. Natomiast każdy człowiek posługuje się kombinacją kodów wypracowanych m.in. na podstawie doświadczeń. Dopiero one nadają znaczenia bodźcom i skłaniają do działań. Czynnikiem decydującym o reakcji na bodźce jest zatem swoisty proces kojarzenia i porównywania rzeczywistości postrzeganej ze wzorcami zapisanymi w pamięci, zarówno utrwalonej genetycznie, jak i nabytej w trakcie uczenia. Umysłowy proces przetwarzania informacji z zewnątrz wykorzystuje głównie zmysł wzroku, natomiast somatyczny – bodźce bezpośredniego kontaktu.

Zatem wykorzystując podczas wypoczynku pozostałe zmysły, zaczynając od końca wspomnianego wyżej szeregu: dotyk, smak, zapach, słuch, wyłączając wzrok lub używając 
w minimalnym stopniu, dajemy możliwość pełnej regeneracji umysłu. 

Prosta forma refleksoterapii na świeżym powietrzu, np. bieganie boso po trawie, sprawia, 
że nasz umysł nie tylko odpoczywa, ale nabiera sił.
Wykorzystanie zmysłu wzroku może się tu sprowadzać do wyzwolenia pierwotnych emocji estetycznych zaspokajających naturalne potrzeby ładu, jak również odnalezienia drogi do wyciszenia, likwidacji stresu i napięć emocjonalnych poprzez odpowiednie zestawienie barw typowych dla dalekiego widoku, 
tj. matowych, łagodnych odcieni zieleni, fioletu i niebieskiego (patrz chromoterapia).

Badania naukowe wykazały także, że zabawa wyostrza percepcję, w związku z tym stwierdzić można, że w celu podwyższenia poziomu wypoczynku dla umysłu ważne jest, aby zmysł dotyku, smaku, zapachu i słuchu były aktywowane w ruchu, według tej kolejności. 
Co więcej ruch przyczynia się do zwiększenia wydatkowania energii i odczuwania łaknienia – 
w tym stanie, do którego człowiek jest ewolucyjnie przystosowany, 
wzmaga się aktywność percepcyjna. 

Warto wspomnieć również o fakcie wpływu osoby towarzyszącej, a w szczególności autorytetu oraz jego przeciwieństwa, które wzmagają pozytywne odczucia lub działają destrukcyjnie na prawidłowy ich odbiór.

Ważne jest też zminimalizowanie zakłóceń 

w prawidłowej percepcji, którymi są: 

• zbyt jaskrawe światło (warto założyć okulary przeciwsłoneczne)
• hałas, np. uliczny (można zminimalizować sadząc żywopłot)
• silne ruchy powietrza - wiatr (można założyć kurtkę wiatrówkę)
• wysoka lub niska temperatura (odpowiedni ubiór)