Nadwiślański Ogród Rodzinny

W skład pełnego opracowania koncepcji zagospodarowania terenu wchodzą: 

1)     Charakterystyka lokalizacji terenu zagospodarowania

        oraz opis myśli twórczej i koncepcji wraz z wizualnym jej przedstawieniem

2)     Plansze

a)     Projekt zagospodarowania terenu w formie rzutu z góry w skali 1:100

                   - obrazuje ogólny kształt ogrodu z roślinami przedstawionymi 

                     w wymiarze docelowym

Fragment planszy - projekt (obraz CAD)

Fragment planszy - projekt (obraz CAD)

b)     Projekt rabaty w formie rzutu z góry w skali 1:50

c)     Plansza z wykreśleniem nawierzchni i ich zwymiarowaniem w skali 1:100

                  - niezbędna przy prawidłowym wyznaczeniu ich według projektu

Fragment planszy - nawierzchnie (obraz CAD)

 d)     Plansza z oznaczeniem miejsc nasadzenia określonych gatunków

                   wraz z wymiarowaniem w skali 1:100 i bardziej szczegółowej w skali 1:50 dla rabaty

                 - niezbędne przy prawidłowym określeniu miejsca, gdzie dana roślina ma być

                   posadzona

Fragment planszy - nasadzenia (obraz CAD)

3)     Tabela:

- oznaczenie gatunku rośliny według projektu

- spis wszystkich gatunków użytych w projekcie według pełnej nazwy łacińskiej

  wraz z odmianą

- spis wszystkich gatunków użytych w projekcie według nazwy polskiej

- liczbę użytych roślin danego gatunku w projekcie

- sugerowaną cenę jednostkową danego gatunku oraz pełną sumę za grupę

- opis zmienności zastosowanych gatunków w ciągu roku w formie oznaczeń

  kolorystycznych i skrótowym określeniu czego dana zmienność dotyczy – 

  kalendarz fenologiczny

- docelowe wymiary danego gatunku: wysokość i średnica w metrach

- wymagania wodne

- symboliczne wskazania do czynności pielęgnacyjnych dla danego gatunku

Fragment tabeli

4)     Wskazania do pielęgnacji w formie pisemnej

5)     Poglądowe widoki

- ogólny kolorowy rzut z góry obrazujący wygląd roślin o docelowych wymiarach

- siedem widoków terenu opracowania, z różnych stron i wysokości,

            dla jak najlepszego zobrazowania zamysłu projektanta

Ad. 1) Charakterystyka lokalizacji terenu zagospodarowania

oraz opis myśli twórczej i koncepcji

Ławice Kiełpińskie

Teren opracowania położony jest w północno-wschodniej części Warszawy, tuż przy wale przeciwpowodziowym rzeki Wisła.

Sąsiaduje z Rezerwatem Ławice Kiełpińskie. Są to tereny zespołu nadrzecznego łęgu topolowego (Populetum albae), który w Polsce jest reprezentowany wyłącznie przez fragmenty, co świadczy 
o unikatowym charakterze lokalizacji działki. 
W drzewostanie zespołu panują topole: biała (Populus alba) 
i czarna (Populus nigra) oraz topola szara (Populus x canescens) jako mieszaniec topoli białej z osiką. 
Domieszki drzewostanu stanowią: wierzba biała i krucha (Salix alba i Salix fragilis), wiązy (Ulmus laevis, Ulmus minor), dąb szypułkowy (Quercus robur) i olsza czarna (Alnus glutinosa). 
Warstwa krzewów wykształcona jest tu słabo: czeremcha zwyczajna (Padus avium) i dereń świdwa (Cornus sanguinea), natomiast runo jest bujne i wielowarstwowe. 
Dominantami nadającymi zbiorowisku swoisty aspekt są: pokrzywa (Urtica dioica), jeżyna popielica (Rubus caesius) i bluszczyk kurdybanek (Glechoma hederacea). 
Podczas wykonanego rozpoznania napotkano także gatunki wyróżniające dla związku Salicion-albae, zespołu łęgu wierzbowo-topolowego (Salici-Populetum): chmiel zwyczajny (Humulus lupulus) i żywokost lekarski (Symphytum officinale). W bliskim sąsiedztwie rosną również gatunki charakterystyczne dla późniejszego stadium zarośli wierzby iwy (Salix caprea) i czarnego bzu (Sambucus nigra), które występują często na glebach uboższych w próchnicę, suchszych 
i gruboziarnistych, z udziałem gatunków brzóz i osiki.

Pobliska okolica inwestycji

Łęg topolowy związany jest z dolinami wielkich 

i średnich rzek, zajmuje miejsca bardziej oddalone od nurtu. Okresowy zalew występuje często, ale nie w każdym roku, trwa stosunkowo krótko i kumuluje materiał piaszczysto-gliniasty. Tworząca się tu mada jest bardzo aktywna biologicznie – zaawansowana w rozwoju, 

z większą zawartością próchnicy. 

Plansza obrazująca wizję projektową

Dolina rzeki Wisły, której teren opracowania jest częścią, aktywnie wywiera wpływ na świat przyrody, krajobraz kulturowy i wizualny, 

w związku z tym autor poszukiwał źródła inspiracji podczas wizji lokalnej, po pierwszych konsultacjach z właścicielami posiadłości. 

Rzeka jest metaforą życia, które płynie swoim nurtem, pełne jest niespodzianek, zakrętów, wiraży. Wiąże się też z przemijaniem. 

Głęboka symbolika wykorzystywana jest 

w ogrodach japońskich, które są miniaturyzacją istniejącego krajobrazu. Motyw ten wykorzystano w opracowaniu w formie odpowiednio ukształtowanej roślinności i nawierzchni 

Inspiracje - przedogródek

na wzór istniejących w rzeczywistości łach 
na Wiśle, które przeniesiono jako miniatury 
do przedogródka. 
Strefa ta stanowi ważny element, gdyż według wschodniej filozofii decyduje o powodzeniu 
i szacunku wobec gospodarzy domu. Wodę symbolizuje tu żwir, natomiast wiślane łachy – odpowiednio dobrana roślinność rabat 
o nieregularnej linii. 

Sanzon

Zastosowano tu także charakterystyczne dla ogrodu japońskiego zestawienie trzech wielkich kamieni, o naturalnej formie, podobnym kolorze 
i fakturze, które nosi nazwę sanzon. Największy głaz symbolizuje niebo, mniejszy ziemię, 
a najmniejszy – człowieka. 

obraz satelitarny

W najbliższym sąsiedztwie działki znajduje się wał przeciwpowodziowy. Według koncepcji autora stanowi on lustro, w którym odbija się rzeczywisty krajobraz. Odbicie to przeniesiono na plan działki. Patrząc na dolinę rzeki widzimy koryto, w którym płynie woda, dalej linię brzegową, tuż za nią obniżenia terenu wypełnione wodą, zadrzewienia i krzewy, na końcu zaś wolną przestrzeń porośniętą trawami. Krajobraz taki widziany jest podczas poruszania się wałem przeciwpowodziowym. Sytuację tę powtórzono zaczynając od wejścia na posesję, kończąc na tyłach, tuż przed wspomnianym nasypem. Jednocześnie im dalej od wejścia na posesję i bliżej do wału, tym dobrana roślinność jest bardziej zgodna z siedliskiem naturalnym. 
 

Osie widokowe

W ogrodach japońskich pożądane jest, aby nurt rzeki był skierowany 
w kierunku wejścia do domu, od wschodu na zachód lub z południa na północ, nigdy na odwrót, co przynosi pomyślność i dobrą energię domownikom. Zgodnie z tą zasadą ukształtowano łachy w przedogródku, jak i odpowiednio skierowano kaskadę przy oczku wodnym.

Zastosowana w projekcie roślinność jest ściśle powiązana z naturalnym siedliskiem i harmonijnie wkomponowuje się w otoczenie działki. Wiele gatunków wykazuje również cechy, którymi zajmuje się nauka zwana fitoremediacją (czytaj więcej), które są ewolucyjną zdolnością gromadzenia różnego rodzaju zanieczyszczeń i skutecznego unieszkodliwiania ich przez rośliny, co jest cenną cechą z racji na lokalizację inwestycji w stolicy, a także dorastające dzieci właścicieli terenu.

Bambus

Głównymi elementami, jakie pojawiły się w koncepcji są: 
harmonijny i elegancki przedogródek, pergola na tarasie, oczko wodne 
z kaskadą, wolnostojąca altana z miejscem na grill i dwa leżaki, rabata ozdobna, kameralne palenisko oraz wolna przestrzeń z trawnikiem zakończona na osi widokowej symbolicznym przedstawieniem rodziny 
w formie wbitych w żwir pali bambusowych, nawiązując jednocześnie 
do wschodniej myśli i sztuki ogrodowej najmocniej zaakcentowanej 
w przedniej, reprezentacyjnej części posiadłości, formą z nią zgodną.

Ogólny rzut z góry obrazujący wygląd roślin w docelowych wymiarach

Fotorelacja z realizacji